من و تو احتمال بی تکرار عالمیم، کامجو و کام بخش لحظه هایت باش ...

هیچ،  واژۀ عجیبی استهیچ را هر رنگی که بزنی باز هم هیچ استگاهی برنگ بهار است، گاهی پائیز گاهی برنگ شادی است و برنگ زندگیو گاهی غم،هر واژۀ بی معنایی در هیچ معنا میشودو یا واژه های پرمعنا وقتی به هیچ می رسند تهی میشوندهیچ، نقطه ای است که در آن صفر و صد به هم می رسندو یک با بی نهایت فرقی نداردهیچ، واژۀ ...

کودکی را تصور بکنید که وارد بازار بزرگ اسباب بازی ها میشوداین بازار چنان بزرگ و اسباب بازی ها چنان متنوع هستند کهاین کودک اگر تا آخر عمر بخواهد می تواند هر لحظه یک اسباب بازی تازهو جذابی داشته باشد، این همان داستان زندگی ما انسان ها است ... Adblock test (Why?)

شب های گرم و روزهای سرد،شهری مه آلود و مردمانی منگ،نفس هایی که هر روز تنگ تر و تنگ تر می شوددرختانی غرق در دود و تاریکی، و زندگی های رو به پایان،سکوتی گم شده در هیاهوی بی هدفو مرگی که با نفس های بی رمق،رنگ زندگی به خود می گیرد ... Adblock test (Why?)

تو را می خوانم به پایان جاده های تاریک،آنجا که شاید، سوسوی شمعی ما را بخود می خواند،آنجا که شکوفه ای در انتظار ماست،یا پرنده ای تنها به شوق بهار ما را صدا می زند،تو را می خوانم به جایی که آفتابش فروزان است و مردمانش معمولی و زندگی ها شاد،سرزمینی که خداوندگارش به فکر دریاهاستو دشتهایش از باران سهمی د...

اینبار اگر من و تو دست در دست هم دهیمهیچ  لاله ای  نخواهد  روئید، از پیوند دستان ما اینباردرختان خشکیده شکوفه خواهند داددشتهای بی حاصل سرسبز خواهند شدآسمان در شادی این بیداریباران را به ما هدیه خواهد کردو ما اینبار اندیشه ها را آب خواهیم دادو خیال و توهم را از ذهن ها خواهیم زدود ... Adblock test (Wh...

خیال رویا پرور مرا گریزی از خواب نیستقصه گویی که مدام اندرون من نجوا می کند،مرا به ژرفنای شیرین افسانه ها می برد،از مرز جنون میگذرم، با کابوسهای ترسناک در می آمیزمو آنگاه سر از دفتر نقاشی کودکی معصوم در می آورمتا شاهد تجلی دوزخی باشم که با تولد رقم خورده است ...Let's block ads! (Why?)

مرگ را رنگ ابهام میزنمتا خستگی هایم را زیر چتر آن پنهان کنمسرمست از شوق رهایی آغوش به نیستی می گشایمو دمی بعد چون تکه ای کاغذ،سبک بال، سوار بر موج بادرقص کنان پرواز میکنم و ترنم دل انگیز آرامش را در سکوت به تجربه در می آورم،من خود خواسته احساس را به قربانگاه می برم تاعطای هستی را به لقایش تسلیم کنم ...

انسان حیوانی مدرن است کهتوانسته واژه های زیبایی چونعدالت، حق و حقوق، انصاف واحساس را بیآفریند و سپسآنها را با توجیهات زیباتری به نفعخود دفن نماید ...Let's block ads! (Why?)

هرکسی آمد و دم از حقیقت زد و رفتبی آنکه بداند حقیقت نفس هایی بودکه می کشید و قدمهایی بود که برمیداشت ...

کوچه ها بن بست، خانه ها سردچهره ها افسرده و دلها تنگزمان پیچیده و آینده مبهمروزها به مانند شب و شبها بلندکسی حالش بهتر از ما نیستدرون سینه ها خون وروی گونه ها اشک جاریستچادر سفید زمستان گل قرمز داردهمه در انتظار بهار وبهار چشم براه پرستوهاست ...

ریگی به چشم و خاری به دستزخمی به پا و استخوانی در گلونفسها در شماره و سینه ها پر سوزهوا غریبانه سرد است، امادانه های عرق مثل مروارید بر پیشانی آدم برفی نقش بستهدلها جای خون امید را بر جانها می دمندسرهای پر شور تن های زخمی را نوید میدهنداینها همه نشانۀ پیروزی است ...

وقتی ایستاده ای و در قدرت هستیهمه دور و برت جمع میشوند و تو را بحساب می آورنداما زمانیکه از پا می افتی و زمین گیر میشوی در ابتدا از روی ترحم باز دور و برت شلوغ میشودو آندم که نتوانستی دوباره سرپا بایستیبزودی همه از تو خسته میشوند ورهایت میکنند تا به درد خود بمیریدرست همانکاری که حیوانات با همدیگر می...

بازوان خسته، ذهن بیمار، زبان کوتاه وچشمان نا امید چگونه میتوانند از ستاره هابرای دخترکان گلی بسازند یااشکی از چشمان سرخ برگیرند،آنکه مرا بر این جهان آورد خود ندانستاز برای چه نفس می کشد وقصه تا انتها اینگونه بوده است ...

روسری گل دار بر سر دخترک تنهاو نسیمی که هر از گاهموهای او را آشفته می سازدو چشمانی که در انتظار تو اشک می ریزدبا نگاهی که از لای پنجرۀ نیمه بازبهار را فریاد می زندهمه و همه برگی از داستان زندگی است ...

هستی تفرجگاه نیستی ونیستی استراحتگاه هستی استبدون نیستی، هستی کسالت بار و خسته کننده استو بدون هستی، جهان خاموش و تاریک استوقتی که از بودن خسته میشویم به دامن آرام نبودن پناه می بریمو در سکوت روح نواز آن می آساییم در بطن نیستی، رنگ هستی خودنمائی می کندآفتاب درخشان می شود، صدای پرندگان گوش نواز می گر...

آدم که پیر میشودخیلی چیزها برایش بی معنی می گردندانگار که بازی رو به پایان است و قوانین سفت و سخت اولیه رنگ باخته اند ...

سلام بر قاصدک های اسیر طوفانسلام بر دانه های برفی که بر کنگرۀ دیوار فرسوده می نشینندسلام بر زمستان، سلام بر سنگفرش خیابانهای یخ بستهای شبهای سرد و دلگیرای آسمان بی مهتاب، ما اگر شده با تن های بی جانبه انتظار بهار خواهیم نشست حتی اگر پرنده ای نیآید وگلی نشکفد ...

چمن از وجود باران است ولی،باران هرگز بخاطر چمن نمی بارد ...

افکارم در اسارت است و جسمم آزادمن زندانی جان خویشم که از دریچۀچشمانم آزادی را به سخره می گیرم ...