خرید بک لینک

مرگ را رنگ ابهام میزنم

تا خستگی هایم را زیر چتر آن پنهان کنم

سرمست از شوق رهایی آغوش به نیستی می گشایم

و دمی بعد چون تکه ای کاغذ،سبک بال، سوار بر موج باد

رقص کنان پرواز میکنم و ترنم دل انگیز آرامش را 

در سکوت به تجربه در می آورم،

من خود خواسته احساس را به قربانگاه می برم تا

عطای هستی را به لقایش تسلیم کنم و

انتقام خویش از این طبیعت جبار باز ستانم ...

برچسب: نویسنده: پارسا فراهانی تاريخ: چهارشنبه 23 مهر 1399 ساعت: 8:06

صفحه بندی