تو را می خوانم ..

تو را می 1 به پایان جاده های تاریک،

آنجا که شاید، سوسوی شمعی ما را بخود می خواند،

آنجا که شکوفه ای در انتظار ماست،

یا پرنده ای تنها به شوق بهار ما را صدا می زند،

تو را می خوانم به جایی که آفتابش فروزان است 

و مردمانش معمولی و زندگی ها شاد،

سرزمینی که خداوندگارش به فکر دریاهاست

و دشتهایش از باران سهمی دارند،

تو را می خوانم آنجا که

رودهایش با کودکان سخن می گویند

و ماهی های قرمزش به وقت نوروز آزادند،

سرزمینی پراز سبزه و کوه های پر برف ...