خاک یخ زده را دستان کرخ شده از سرما چگونه می کاودنسیم با چه رویی از دیار مغموم شما میگذردآنجا که نژند اندیشه ها مشام آزادگان را می آزاردکاش پشه را زبانی بود و عجز آدمی را به رخ می کشیدیا که چهارپایان را شعوری بود و کتاب قانونی می نوشتندمن از خلسۀ نیمروز تن های فرسوده به پستوی نمور افکار گندیده پناه ...

وبلاگ لحظه کلمه وبلاگ هایم کلمه را ورق بـــــــزن دلتنگــــــــی آزارم میدهـد ...

بگذار صــــــــدایت کنم در سکوت، شایـــد که با نگاهت جوابم دهی ...

من مجـــــــــــــــرمم جرم مـــــــــــــــــــن گریستـــــــــــــــــــن به احوال لاله هاست ...

ابر وبلاگ سیاه کلمه بسی تقلا کرد که بر احوال زمین سوخته بگرید، نشد که نشد ...

نقطۀ پایان تو سرآغاز من بود من نیز گذشتم از این دشت بی باران دست بر آسمان و سر در گریبان بی نشان، بی هدف، بی هیچ رغبت و شوقی بمانند نگهبان جالیز، آن ایستاده و من در گذر رهگذری گمنام از ناکجا به نا وبلاگ پیدا کلمه ...

رها کن قصه گویی را اینک من هستم و یک دنیا درد و وبلاگ حقیقتی کلمه تلخ بنام زندگی ...

وبلاگ حیوان کلمه موجود زنده ای است که قصه نمیگوید فلسفه نمی بافد فیزیک و شیمی نمیداند و سواد ندارد به گذشته نمی اندیشد به مرگ و یا اینکه از کجا آمده است فکر نمیکند حسرت نمیخورد، حسادت نمی ورزد و هرآنچه را که ط

بسیار تلخ است اینکه بدانی هستی و روزی نخواهی بود و بــودنت با رنج همراه باشد و نبودنت با یاس، و همۀ این وبلاگ بازی کلمه ها نامش باشد وبلاگ زندگی کلمه ...

تنها وسیلۀ التیـــــام دردهایم، مداد کهنه ای بود که آن راهم، تو شکستی ...

به باد بگوئید از باغ بی برگ چنان بگـذر که سکوت غریبانه اش تـــــرک بر ندارد، شاید که باران بخواهد وبلاگ جماعت کلمه وبلاگ خفته کلمه را بیآزمــــــــــاید ...

 در انتظار آمدنت شب به صبح رسید                                                  &nbsp

 جوانی ایامی است که در آن، جهان در برابر دیدگانت برق میزندگلها بوی عشق میدهند، ثانیه ها به مانند بال پروانه ها به هم می خورند وشادی می آفرینند، به هر بهانه ای گل خنده بر لبانت می شکفد،هزاران رویا و خیال در سرت موج می زند وبا هر نگاهت درختان به رقص در می آیند ...Let's block ads! (Why?)

 در این پجاه سال که از عمر من می گذردبر همه جای این قفس تنگ زندگی سرک کشیده اماکنون بسیار خسته و ملولم، خسته از تکرار و ملول از آزار زیستنافسرده ام، افسرده از سوالات بی پاسخ همیشگی،فلسفه سوهان روحم شده است و شعر آهنگ مبتذل،هنر سرگرمی کودکانه است و آدم ها اسیر غرایزو از همه بدتر عقل است که توجیه گر آ...

 رفتند و هیچ نگفتند آن لحظه که در حسرت ماندن بودنددر آرزوی رفتن بسی زیستند، نه زندگی کردند و نه مردندبه مانند تخم هرزی که باد می آورد هر کدام به گوشه ای افتاده ایمخوش اقبال آن کس که در جایی افتاد که تنومند شدو چه بد اقبال بود آنکه غلت خوردن شبنم از گلبرگ رزهای وحشی را ندیدو اسبی که شاعر نبود، آوای ب...

این روزها تنگ غروب که میشود آفتاب بی رمق پائیز میهمان کوچه میگردد پریشان بر شاخه های زرد می نشیند و نوید بهار میدهد ...

گنجشکهای روی درخت را هزار بار شمرده ام به یاد درس حساب مدرسه ...

هوا سرداست دو فنجان چایی میریزم یکی برای خودم و یکی برای دلم ...

وقتی تو رفتی سنجاقک های برکه پرواز نکردند غـــــــــــم آنها به سنگینی غروب بود وقتی تو رفتی قاصـــــــدکها دور ماه افتاده در آب، آنقدر گشتند تا غرق شدند با رفتن تو سکوت آمد غم آمد اشک و سوز آمد خانه بی تو دلگیر و گلها همه پژمرده اند عکس تو دیگر روی دیوار نیست تو چنان آهسته رفتی که جای تو در رویای م...

کر بودم و کور بودم و لال ولی نمی دانستمآب را می شناختم به اندازۀ نوشیدن هوا را در حد تنفس، زندگی جز خوردن و خوابیدن و بوئیدن گلها و شکری که باید میکردم معنای دیگری نداشت من آب را در حوض دیده بودم خبر از دریا و اقیانوس نداشتم بابا هنرش نان دادن بود ولاغیر، مادرم گریه و دعا در این قصۀ سادۀ زندگی که با...