هستی تفرجگاه نیستی و
نیستی استراحتگاه هستی است
بدون نیستی، هستی کسالت بار و خسته کننده است
و بدون هستی، جهان خاموش و تاریک است
وقتی که از بودن خسته میشویم به دامن آرام نبودن پناه می بریم
و در سکوت روح نواز آن می آساییم
در بطن نیستی، رنگ هستی خودنمائی می کند
آفتاب درخشان می شود،
صدای پرندگان گوش نواز می گردد،
دلتنگی پائیز شاعرانه می شود و بهار زمین را رنگ امید می پاشد
و قصۀ بی پایان ما ادامه می یابد ...
برچسب:
نویسنده: پارسا فراهانی