خاطرات زرد

زندگی به هیچ دردی نمی خوردچون نه اولش معلوم است و نه آخرش،خودش هم سرشار از درد و رنج و ناکامی و سختی استدر بهترین حالتش گاهی شادی و لذت دارد ولی آنهم ارزش این همه رنج کشیدن را ندارد،بدنیا می آئیم و سپس داستانمان را می نویسندانگار که برای مهمان ناخوانده تصمیم می گیرند ... بخوانید...

کفشهایی نو در انتظار گام هایی برای رفتنیا کلاهی که چشم براه مردی آرام و با وقار،در گوشه ای ایستاده استو خاطرات سوخته ای که دل را بمانند آجری کهنهدر دیوار می فشارند، همه گویای یک حقیقتندکه زندگی در گذر است ... بخوانید...

در پشت ابرهای سیـــاهنه آفتابی بود نه مهتابیاما چشمـان بی قرار ماهمچنان در انتظار بــــود ......

عمر کوتاه و شبها تیره و طولانیماه تو خالی و آدمها همه پوشالیپناه من از زندگی، شده خوابهای پر از کابوسلحظه ها تیری است که خطا میروداندیشه نسیمی است که بر تن آدم تب دار می وزدعشق سرگرمیکودکانه در دست بزرگان استزندگی موهبتی است بر رندانجاهلان زجه زنان امید را نشخوار میکنندزندگی در کالبد فقرا یخ بسته استآنانکه سری به تن دارند کامشان رواستخدایا نکند بره ای نیآمده اسیر گرگ گردداین هم دعای مادرهاستو گرگی که خود مادر است چه کند ......

در 24 مرداد 1396 ساعت 9:30 دقیقه سه شنبه شبپدرم دار فانی را ودا گفت و بعد از 85 سال عمر با عزت چشم از جهان فرو بست او رفت و خیلی آرام نقطۀ پایانی بر تمامی خستگی ها و بی قراری هایش گذاشت پدرم مرگ را بمانند یک خواب شیرین و ناز در آغوش کشید و آسوده گشت اما دیدن آن لحظه ها برای من یعنی تنها پسرش و نیز بر همۀ بازماندگان بسیار دردناک و جان فرسا بود و بعداز مرگش تحمل جای خالی و مرور خاطراتش جانسوزتر...

شب در سکوت زمستان وول می خورددانه های درشت برف رقص رقصان بر زمین می نشست باد ملایمی هر از چندگاه شاخه های خشکیده را تکان می داد مرغ و خروسها در گوشۀ لانه به گرمای هم چرت می زدند شبگرد زمستان، گربه های رهگذر را میگویم گاه گاهی از روی دیوارهای پوشیده از برف آهسته می گذشتند و جای پای شان ساعت ها در ...

در آرامش مهتاب وقتـــی قاصدکـی از روی دیوار بسوی تو ســر میخورد لابد خبری دارد، خبر از تنهائی گلها خبر از کوچ پرستوها یا که خبر از مردن ماهی دور از چشمان غم آلود نگاهــــی ... ...

شکم هایگرسنه فلسفه نمیداند آفتاب بر چهرۀ عبوس کارگران لبخند نمیزند تاریکی از نگاه کسی که میگریزد ترسناک نیست هیچ دیواری برای جویندگان نان بلندتر از دیوار شرمساری نیست پاگنده ها را خیالی نیست از اینکه پا بر سر که میگذارند درخت سنجد چون قانع است آب به تقلا مینوشد و آب در پای نیلوفران شبزنده داربه تمنا جاری است زمین بی وقفه میچرخد و تنها قربانی این گردش تا ابد عدالت خواهد بود چیزی که انسان با اخلاق هرگز نخواهد پذیرفت ... ...