دیر زمانی است که با کفش هایم به گفتگو ننشسته ام

گل ها را از نزدیک به خلوت خود نخوانده ام

زندگی مور را به دقت دنبال نکرده ام

ای کاش زندگی ابدی بود و تازگی جاودان

ولی چه کنم که نیست و زندگی همین یک دم است

گاهی به رنج و گاهی به شادی

و ما همچنان اسیر و گرفتار آن ...