نوشته هایم کور است و دیدگانم کم سو،
کتابهایم در کنج کتابخانۀ پوسیده، خاک می خورند،
انگیزه ای برای چالش نمی بینم،
من که حاصل اراده ای کورم من که وجودم پر از
هزاران اما و اگر و چرا است چگونه بیاندیشم
برای چه بیاندیشم،
اندیشه های نابسامان من چه سودی دارند،
گیج و گنگ آمدیم و بی حاصل زیستیم
اکنون که وقت رفتن است چرا دل نکنیم ...
برچسب:
نویسنده: پارسا فراهانی