اتفاق ..

در خیابان نقره فام شب قدم میزنم و

بر سیاهی سجده میکنم فقط به احترام سکوت

میدانم ظلمت شبهای مرا هیچ بارانی نخواهد شست

مگر دستان درد آشنای آفتاب که آنهم اسیر ابرهای تاریک است

مرا آلودۀ نگاهت کردی و رفتی ، اسیر خاطره کردی و رفتی

نگفتی اگر نسیم دوباره بر این گلشن بوزد من با قاصدها چه بگویم

دلیل آمدنم خنده دار بود و ماندنم از سر ترس و رفتنم اگر فاجعه نباشد

اتفاق خواهد بود و باران باز خواهد بارید و شب خواهد گذشت ...