خلوتگاه من ..

کسی جز من در این خلوتگاه من نیست

و من پژواک این راز سر به مهرم،

گلها و خورشید و آدمها همه در رویای من جاریست،

من بمانند بوی تند قهوه در روز آدینه تو را از دور می خوانم

برای نفس هایت که میدانم روزی همسفر با بادصبا بود و روزی تنگ،

من امید و شادی و اندوه بی پایانم، در این کوتاه عمری که دارم،

من کسی نیستم شاید تبلور یک رویا،

یا که توهم یک ذهن بیمار ...