من اسیر بودنم و از نبودن می هراسم
لیکن در این عرصۀ پر تکرار با قصه های پوچ
با واژگانی که از من گریزانند و خسته، جمله می سازم
جمله ای که شاید دردهایم را با زبانی تازه باز گوید ولی،
تازگی خود نیز اسیر تاریخ است و
بوی فرسودگی می دهد ...
برچسب:
نویسنده: پارسا فراهانی
تاريخ: يکشنبه
21 اسفند
1401 ساعت: 18:24