
در میان شکوفه های ارغوانی، باغ بفکر دریاست زمستان تاریک سفیدی برف را مدیون آسمان است دلتنگی غروب راه مدرسه شادی درس را دو چندان میکند من و رزهای زرد و خاطره های شیرین، از پشت پنجرۀ رو به فردا قطره های اشک را می شماریم وقتی پیرزن محجوبدست به آسمان برمیدارد و دردهایش را با زبان دعا گریه می کند ... ...
ادامه مطلب