خاطرات زرد

شهر من شهر نقاشی هاستسبزه هایش به رنگ مدادرنگی هاستآدم ها وکوچه ها وخانه هایشهمه رنگارنگ و زیباستشهر من شهر رنگ هاستشهر من آرام و قشنگ و زیباست اماخاموش و ساکت و بی صداست ......

بسیار تلخ است اینکه بدانی هستی و روزی نخواهی بود و بــودنت با رنج همراه باشد و نبودنت با یاس، و همۀ این وبلاگ بازی کلمه ها نامش باشد وبلاگ زندگی کلمه ... ...

ما بازیگران قابلی هستیم، براحتی نقش عوض میکنیم بزودی رنگ میبازیم، اگر دشنه ای بر قلبمان فرو رود آنرا توجیه میکنیم، تنها کاری که از انجام آن عاجزیم پافشاری بر منطق و احقاق حق است، ما ترجیح میدهیم نان را به هر قیمتی که باشد بدست آوریم و عافیت را با هیچ چیزی عوض نکنیم ... ...

دوست دارم در شهر نقاشی کودکان باشم بخاطر سادگی، برای عشق، برای محبت به احترام گلهایی که با آدمها حرف میزنند به خاطر آدمهائی که زبان حیوانات را می فهمند درخت را بمانند جان دوست دارند گربه ها از غذایشان سهمی دارند بچه ها بوقت غرش آسمان گلها را دلداری میدهند خانه هایشان کج و مووج است دودکش آن خنده دار است ولی آدمهایش پاک و بی آلایشند زندگی در آنجا خیلی با صفاست خروس حنایی رنگ عضو خانواده است کلاغ پر سیاه، همسایۀ دیوار به دیوار ماست به هنگام رفتن، گلهای باغچه برایت دست تکان میدهند و در آمدنت جوجه مرغها به پیشوازت میآیند دنیای کودکی زیباست من کودکی...